Paranoia Panorama

Paranoia Panorama

Thuis. Een plek waar wij ons normaal gesproken bijna nooit bevonden. Tenzij het nacht was en we aan onze broodnodige uurtjes slaap moesten komen. Die tijd kunnen we ons bijna niet meer voor de geest halen.
Ons huis, appartementje, studiootje of studentenkamertje is inmiddels de plek waar het allemaal gebeurt: Er staat een thuisstudio. De hoek naast de kast fungeert voor de opslag van lampen. Je verschuift al je meubilair in de hoop genoeg ruimte te creëren voor een filmset. De Verdi koorpartijen galmen door de ruimte. Je struikelt over je statief. Naast je interface glanzen er tranen op de keukentafel. Je slaapt tussen je kostuums.
Maar soms wil je gewoon even ontspannen. En als onze kamers te klein worden (en te vol), hebben we gelukkig allemaal nog een raam waardoor we naar buiten kunnen kijken. Lotte zocht er een mooi gedichtje bij. Enjoy!

Soms lijkt het
alsof we ons
middenin
het feest bevinden
en toch
in het midden van het feest
is er niemand
in het midden van het feest
is de leegte
maar te midden van de leegte
is een ander feest

Roberto Juarroz, Poesía Vertical, 2001
Vertaling door Mary Crown & Ellen Dechwitz

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *